Monday, November 15, 2010

The Hrishikeshness



जपत किनारा शीड सोडणे नामंजूर,
अन् वार्‍याची वाट पाहणे नामंजूर.
मी ठरवावी दिशा वाहत्या पाण्याची,
येईल त्या लाटेवर डूलणे नामंजूर.

नामंजूर नामंजूर नामंजूर.

जपत किनारा शीड सोडणे नामंजूर,
अन् वार्‍याची वाट पाहणे नामंजूर.
मला ऋतूंची साथ नको अन् कौल नको,
मला कोठल्या शुभ शकुनांची झूल नको.
मुहूर्त माझा तोच ज्या क्षणी हो इच्छा,
वेळ पहुनि खेळ मांडणे नामंजूर.

जपत किनारा शीड सोडणे नामंजूर,
अन् वार्‍याची वाट पाहणे नामंजूर.
माझ्या हाती विनाश माझा कारण मी.
मोहासाठी देह ठेवतो तारण मी.
सुंदरतेवर होवो जगणे चक्काचूर,
मज अब्रूचे थीटे बहाणे नामंजूर.

जपत किनारा शीड सोडणे नामंजूर,
अन् वार्‍याची वाट पाहणे नामंजूर.
रुस्वे फुगवे भांडणटण्ते लाख कला,
आपला तुपला हिशोभ आहे हा सगळा.
रोख पावती इथेच द्यावी अन् घ्यावी,
गगनाशी नेणे गरहाणे नामंजूर.

जपत किनारा शीड सोडणे नामंजूर,
अन् वार्‍याची वाट पाहणे नामंजूर.
मी मनसवीतेला शाप मानले नाही,
अन् उपभोगला पाप मानले नाही.
ढग काळा ज्यातुन एक ही फिरला नाही,
नभ असले मी अध्यप पहिले नाही.
नीती तत्वे फस्वी गणिते दूर बरी,
रक्तातील आदिम जिण्याची ओढ़ खरी.
जगणया साठी रक्त वाहणे मज समजे,
पण रक्ताचा गर्व वाहणे नामंजूर.

जपत किनारा शीड सोडणे नामंजूर,
अन् वार्‍याची वाट पाहणे नामंजूर.
मी ठरवावी दिशा वाहत्या पाण्याची,
येईल त्या लाटेवर डूलणे नामंजूर.

नामंजूर नामंजूर नामंजूर.


Poet: संदीप खरे.
Album: नामंजूर

Hrishikesh Alshi
-Nagpur/Bangalore


No comments:

Post a Comment